Źródło: inTARnet.pl

   Recenzja pierwszego po wakacjach koncertu jazzowego w TCK    -   16/9/2009

Formacja Jazzpospolita rozpoczęła w piątek nowy sezon jazzowy w piwnicach Tarnowskiego Centrum Kultury. To eksperymentalny kwartet muzycznych wykształciuchów, który postawił na interesujący amalgamat nu jazzu, drum and bassu , podszyty ambientem, podrasowany bałkańską werwą, spowity mgłą psychodelicznego odjazdu i kto wie, czym jeszcze. Muzyka bardzo dobra. Ani genialna, ani przeciętna – po prostu bardzo dobra. Na tyle zaś, że przy niej nawet wyciszona i opuszczona na czas kanikuły średniowieczna piwnica jest w stanie zamienić się w sanktuarium nowych brzmień.

Reklama

Bez dwóch zdań - Jazzpospolita to grupa znakomita. Muzyka czwórki młodzieńców jest nad wyraz dojrzała, a przy tym pełna łobuzerskiego wdzięku. Zagrana szalenie energetycznie, a jednocześnie pełna dyscypliny i atencji dla każdego dźwięku. Nowoczesna i oryginalna, a zarazem nawiązująca do jak najbardziej zaszczytnych korzeni. Bardzo ciekawie wypadł pulsujący basem Stefana Nowakowskiego i obudowany gęstą tkanką rytmiczną perkusji Wojtka Oleksiaka „Trybut Aerobit”. Podobał mi się też „Patrzę przez ambient, oddycham przez dub”, który z intrygującymi klawiszami Michała Zaleskiego i gitarą utalentowanego tarnowianina Michała Przerwy – Tetmajera, przypominał momentami ścieżkę dźwiękową do wyimaginowanego filmu.
Jest więc Jazzpospolita bardzo ciekawym zespołem, za który będę trzymać kciuki. Niepospolita wrażliwość muzyczna odsłania wielki potencjał zespołu i pozwala mniemać, że zaprezentowany materiał nie jest ich opus magnum. Do ideału jeszcze trochę im brakuje. Niemniej jednak jazz jest jak kosmos, dlatego myślę, że jeżeli dalej będą nagrywać tak rewelacyjną muzykę, czeka ich świetlana przyszłość. Oby nasz Michał Przerwa-Tetmajer osiągnął w muzyce tyle, co jego słynny młodopolski imiennik w poezji.
Chat Noir